Het schapenvrouwtje vertelt nieuws

Een heel klein Muisje

Er was eens een heel klein lammetje. Ze zat lange tijd met naar achter gebogen voorpootjes klem in haar moeders baarmoeder. Toen kwamen zij en haar twee broertjes op een best koude nacht in april ter wereld. Haar broertjes stonden al snel op hun pootjes en dronken de eerste warme melk bij hun moeder, maar zij kon het niet. Haar voorpootjes werkten niet mee. Zij kon alleen maar toekijken en hard roepen om haar moeder. Haar moeder had eerst nog wel wat aandacht voor haar, maar ze kon niets voor haar doen en ze had nog twee lammetjes die aandacht vroegen. Toen het licht was kwamen er twee mensen naar de stal. Het lammetje riep nog steeds om haar moeder. Eén van de mensen tilde haar op en hield haar voor de speen van haar moeder terwijl het andere mens haar moeder vasthield. Het lammetje deed zo haar best om te drinken, want ze had zo’n honger en ze had het ook zo koud. Ze nam wel een paar slokjes, maar het viel niet mee om de speen goed vast te houden en zuigen was ook best moeilijk. De twee mensen vertrokken weer, maar al snel kwam één van de mensen terug. Ze hielp het lammetje nog een keer bij haar moeder te drinken, maar haar moeder wilde het niet meer en schopte haar steeds weg. Toen nam het mens het lammetje op schoot en stak een andere vreemd ruikende speen in haar bekje. Het lammetje proefde melk en begon te zuigen. Eindelijk kreeg ze warme melk binnen! Het was zo lekker en fijn. Het mens hield haar dicht tegen zich aan om haar warm te maken en droeg haar weg bij haar moeder die de wei al ingelopen was met haar twee broertjes. Het leek wel of ze haar al vergeten was. Het lammetje was blij met de warmte en de melk in haar buikje. Ze had de kracht niet meer om naar haar moeder te roepen en viel in slaap. Niet veel later was er een ander mens die naar haar pootjes keek, deze bewoog, en haar ook nog een vervelend prikje gaf, maar eenmaal in de armen van de mensen die ze herkende uit de stal was het goed. Het mens die haar de eerste melk had gegeven uit de rare speen legde haar in een heel klein hokje met stro en iets wat lekker warm was.

Iedere keer als het lammetje wakker werd, kreeg het melk en het lammetje knapte daar een beetje van op. Ook boog en bewoog het mens steeds haar stijve pootjes zoals het andere mens had gedaan, die haar een prikje had gegeven. Het lammetje voelde dat haar pootjes beweeglijker werden, en ze probeerde te staan. Dat was heel heel moeilijk, ze viel telkens weer, ze was nog niet sterk genoeg, maar het mens was bij haar om haar te ondersteunen. Ook hield het mens haar heel vaak dicht tegen zich aan, knuffelde haar, fluisterde bemoedigende woordjes en noemde haar lief klein muisje.

Die nacht sliep het lammetje vlak naast de slaapplaats van het mens in het kleine hokje waar ze lekker dicht tegen het warme ding kroop.

Het mens stond heel veel keertjes op die nacht en dan kreeg het lammetje melk. De volgende dag had het lammetje genoeg kracht om zelf op te staan.

Het mens was heel blij om dat te zien. Ze zei tegen het lammetje dat ze trots is op haar, en dat ze ervoor gaat zorgen dat ze een sterk schaapje wordt. Dat zal niet van de ene op de andere dag zijn, daarvoor heeft het lammetje een te slechte start gehad, maar als het zover is, mag het lammetje bij haar andere schaapjes in de knuffelweide gaan wonen. Voorlopig blijft ze bij het mens wonen, samen met het manmens en twee hondjes waarvan één haar iedere dag meermaals komt wassen, en gaat ze wel iedere dag even met het mens mee naar haar schapenvriendjes in de wei.

* Muisje is geboren op donderdag 16 april 2020. Ik had dit verhaal al veel eerder op mijn blog willen zetten, maar ik kon er de tijd niet voor vinden met een ‘baby’ in huis. Door alle zorgen en de nachtelijke voedingen was ik behoorlijk kapot. Ik zal nu de komende tijd af en toe een update geven over Muisje. Muisje kan inmiddels staande drinken en al wat lopen op drie pootjes.

Volgens de veearts komt het met een beetje fysio en oefenen goed met haar pootjes, maar dat kost wel tijd. Ze drinkt goed en komt nu na een weekje nog maar 1 keer per nacht voor een flesje. Ze doet heel goed haar best en gaat iedere dag een stapje vooruit. We duimen dat het helemaal goed komt met haar, want ze heeft onze harten al gestolen.

2 reacties op “Een heel klein Muisje

  1. Tranen van in mijn ogen, zo lief

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: