Het schapenvrouwtje vertelt

Winterse tranen van frustratie

Het was al koud, het was al heel erg nat én nu is het ook nog eens heel erg wit! Ja ja, het is winter. Zulk weer heb ik nog niet eerder meegemaakt als schapenvrouwtje. Toen ik zondagmorgen in de wei kwam, moest ik eerlijk gezegd van frustratie een potje janken. Het leven van een schapenvrouwtje gaat nu eenmaal niet altijd over rozen. Je probeert je schaapjes zo goed mogelijk te verzorgen, ze veel liefde te geven en ze een droge plek te geven waar ze altijd kunnen schuilen en lekker kunnen slapen en dan zie je ze daar in een natte stal staan die van binnen half vol gesneeuwd is. Ik weet best dat schapen daar wel tegen kunnen, ook mijn schaapjes, maar ik niet! Dus liet ik me verslagen op het bankje vallen in de stal en liet mijn tranen vloeien. Ik was teleurgesteld in mezelf. Het voelde alsof ik gefaald had als schapenvrouwtje. Ik kon mijn lieve schatjes niet beschermen tegen deze fikse winterse buien. Terwijl ik daar zat te janken, stonden ze alle zes om me heen. Ik aaide hun natte koppies en vertelde aan ze wat me dwars zat. Na een diepe zucht, raapte ik mezelf weer bijeen. Ik pakte een schepje en een handdoek. Ik schepte de etensbak leeg en droogde deze uit zodat ik de schaapjes hun brokken kon geven en terwijl zij lekker smikkelden, schepte ik de sneeuw en het natte stro uit de stal en liet mijn hersenen kraken om een oplossing te bedenken voor mijn probleem, het insneeuwen en ineens had ik een ingeving! De schuttingen die ik van de zomer had gekocht tegen de zon! Ik kon ze op hun kant zetten om de meeste sneeuw tegen te houden! Zo gezegd, zo gedaan en toen ik klaar was, de schaapjes weer een droge stal hadden met een dikke laag droog stro en een goed gevulde hooiruif, voelde ik me trots en weer helemaal gelukkig, en mijn lieverdjes ook. Inmiddels hebben we nog veel meer sneeuwbuien gehad, maar de stal is sneeuwvrij en zo goed als droog gebleven van binnen.

Over Sabine

Schrijft Geschreven Gepubliceerd 'Reflections of a brainjoshed mind' Fantaseert Droomt Leest Fotografeert Natuur Hondjes Schaapjes Sushi Mams kip

3 reacties op “Winterse tranen van frustratie

  1. Super gedaan schat! Trots op je❤

    Liked by 1 persoon

  2. Mooi inzicht Sabine… de realiteit erkennen, helder hebben dat het jouw realiteit is (en niet eens van je schapen) om vervolgens een oplossing te vinden én implementeren. Waar was dit ook al weer de definitie van? 😉

    Liked by 1 persoon

  3. Mooie oplossing. Ik kan me je gevoel goed voorstellen. Bij mij gaat het over de kippen. De liefde tussen mensen en dieren is toch bijzonder. groetjes, Hanneke

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: