De vreselijke lebmaagworm!!

Afgelopen zaterdag viel het mij op dat mijn kleine meisje Mia niet goed meekwam met de kudde. De anderen renden naar me toe, maar zij liep er langzaam achteraan te sloffen. Ik was dus ook direct alert en heb haar helemaal nagekeken. Ik zag dat haar oogslijmvlies en tandvlees wit waren en belde meteen de veearts omdat ik een besmetting vermoedde met de rode lebmaagworm.

De rode lebmaagworm is een worm die zich in het slijmvlies van de lebmaag van het schaap vastzet en zich daar voedt met bloed. Dit veroorzaakt bloedarmoede bij de dieren en wanneer er niet tegen behandeld wordt sterfte, vooral onder lammeren.

De veearts was er gelukkig heel snel en vermoedde dat ik gelijk had, echter kon er pas definitief uitsluitsel gegeven worden na een mestonderzoek. Mia kreeg wel meteen preventief een spuit (ontworming) en een spuit met extra vitaminen omdat de uitslag van het mestonderzoek een paar dagen zou duren en een paar dagen cruciaal kunnen zijn. Ze vertelde me verder dat ik haar yoghurt mocht bijvoeren en dat ik erop moest letten dat ze niet verder ging verzwakken. Zo gezegd zo gedaan.

Zodra de uitslag van het mestonderzoek bekend was, liet de veearts mij weten dat Mia inderdaad een behoorlijk hoge besmetting had met de lebmaagworm. Omdat ik had verteld dat Mia nog ontwormd was vlak voordat ze samen met Donna en Chrisje naar de knuffelweide kwam, was de veearts bang dat er sprake was van resistentie, wat dus inhoudt dat het ontwormingsmiddel niet gewerkt heeft. Om dit te kunnen vaststellen, moest ik zo snel mogelijk achterhalen met welk middel ze precies was ontwormd en met welke hoeveelheid. Helaas bleek het inderdaad om resistentie te gaan, waarna er direct over is gegaan op een andere behandeling/ontworming. Donna en Chrisje zijn ook behandeld omdat de kans groot is dat ook zij de resistente worm bij zich dragen. Floris, Saartje en Soof zijn vooralsnog niet behandeld, omdat de worm bij het mestonderzoek eerder deze maand niet gevonden is. De veearts heeft wel samen met mij mijn beweidingsschema doorgenomen zodat eventuele besmetting van de weides beperkt blijft.

De komende weken moet ik alle schapen klinisch goed in de gaten houden en dagelijks hun slijmvliezen bekijken. Mia lijkt nu stabiel te zijn, ze is in ieder geval niet verder achteruit gegaan wat goede hoop geeft. Vanavond krijgt ze nog een ijzerinjectie wat haar zal helpen bij het aanmaken van nieuwe rode bloedcellen.

Het zijn weer een aantal spannende dagen geweest waarin ik me veel zorgen heb gemaakt, maar ja, ook dit hoort helaas bij het houden van schapen. Ik heb nu goede hoop dat dit met een sisser afloopt.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s