De droefheid voorbij…

Hoi allemaal. Na het afscheid van Suzie was ik even behoorlijk van slag en ook de schaapjes moesten even wennen aan de nieuwe situatie, al gaat dat bij hen natuurlijk veel sneller dan bij mij.

Toen Suzie net was ingeslapen zei de veearts dat ik de andere schaapjes even bij haar moest laten, zodat ze afscheid konden nemen en niet naar haar zouden gaan zoeken. Dat deden ze dan ook echt één voor één zodra ik de stal open had gezet. Eerst Floris, die na wat kort gesnuffel meteen weer weg liep, toen Soof die na het snuffelen naast haar bleef staan. Saartje wilde niet zo graag, die bleef echt op een afstandje staan kijken, maar toen ik neerknielde, tegen haar praatte en haar wenkte, kwam ze toch kijken en snuffelen. Daarna gingen ze weer alle drie hun eigen gang. Samen met mijn vriendin Rianne, heb ik Suzie in een kruiwagen gelegd, haar afgedekt en de kruiwagen buiten de wei gezet. Een paar dagen later is ze door Rendac opgehaald.

Het was niet leuk om zo snel al afscheid van Suzie te moeten nemen en daarnaast is het gehele proces ook niet zo mooi en waardig als bij het afscheid van een huisdier zoals een hond of kat. Dit is veel harder. Dat wist ik natuurlijk wel, maar daar moest ik toch even van bekomen. Ik kon de rest van de week ook eventjes niet meer zo genieten als schapenvrouwtje. Mijn man was toevallig ook nog net deze week niet thuis, maar gelukkig kreeg ik veel hulp en steun van Rianne. Zij verzorgt altijd de schaapjes als ik er niet ben en heeft daardoor ook met alle schaapjes een band. We konden de verslagenheid en het verdriet dus samen delen.

Dit allemaal gezegd hebbende, is er naast deze droevige gebeurtenis natuurlijk veel meer gebeurd in de knuffelweide en ik vind dat het nu dan ook tijd wordt voor weer een positiever bericht op mijn blog.

Sinds een paar weken hebben de schaapjes een dakgoot op de stal en een regenton om het regenwater in op te vangen. Ideaal! Het scheelt voor mij een hoop gesjouw met jerrycans. Omdat de ton helemaal afgesloten is, blijft het water lekker schoon en er zit een overloop op naar de sloot, want tja, de ton raakt natuurlijk ook een keertje vol. Dat heeft mijn man heel goed opgelost. Nu er een dakgoot op zit, blijft het achter de stal ook een stuk droger.

 

 

 

 

Vorige week hebben we heel veel regen gehad, maar laten we niet vergeten dat we ook heel veel hele hete en benauwde dagen hebben gehad. Ik vind die hitte niks aan en voor de schaapjes is het ook geen pretje. Ze houden zich heel rustig, liggen veel te slapen in de stal of ergens in de schaduw, achter de houten beschutting of gezellig onder een parasol.

 

Van één van mijn vriendinnen, die natuurgeneeskunde voor dieren studeert, heb ik een hele goede tip gekregen over natuurlijke ontworming. Nu heb ik eigenlijk al maanden geen problemen gehad met wormen, maar wat zij mij vertelde sprak me wel aan. Het gaat om een plantje boerenwormkruid genaamd, wat van nature al op veel plekken groeit. Schapen eten er naar behoeve van. Het smaakt vrij bitter, maar ze vinden het lekker. Het is ook door mensen te gebruiken voor allerlei dingen en het helpt tevens tegen bestrijding van allerlei ongedierte, insecten en brandnetels. Ik moet toegeven dat ik eerst een beetje sceptisch was, maar toen ik dus hoorde dat het ook nog helpt tegen de vermindering van brandnetels, ben ik op zoek gegaan naar een winkel waar ik de zaden kon kopen. In de wei waar de schapen grazen, heb ik weinig last van brandnetels, maar wel op het looppad naar de weides toe. Het leek me dus een goed idee om het daar te zaaien. Zo gezegd zo gedaan, maar helaas, er kwam niets omhoog. Ik had al bedacht om de plantjes dan thuis op te kweken en ze dan over te planten, maar toevallig kwamen mijn man en ik hele struiken tegen tijdens een wandeling. We hebben er dus een paar plantjes met wortel en al uit gehaald, hebben deze meegenomen en ze op een stuk van het looppad gepland waar de schaapjes momenteel geen gebruik van maken, zodat ze even tijd hebben om aan te slaan. Al snel hadden ze het door omdat één van de plantjes dicht tegen het gaas staat. Van dit plantje is dan ook al behoorlijk wat gegeten. De eerste die ik haar neus door het gaas zag steken om te eten, was Soof en ook Floris zat er van de week smakelijk aan te knabbelen. Als de plantjes goed aanslaan, kan ik er straks meerdere neerzetten op verschillende plekken. Ik ben heel benieuwd of de brandnetels dan écht minder worden. In ieder geval alvast bedankt voor de tip Nicole! xx

Tot slot nog even wat leuke foto’s van Floris en Saartje en een kort maar superschattig filmpje van mijn kleine Soof.

 


2 reacties op ‘De droefheid voorbij…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s