De castratie van vriendje Floris

Vorige week was het dan zover. Floris werd een hamel.

Ik had van de veearts instructies gekregen over wat allemaal mee te nemen naar de wei zoals: een deken, schone handdoeken, een jerrycan met warm water en een paar emmers. Zoveel neem ik natuurlijk nooit mee naar de wei dus de schapen vonden het allemaal reuze interessant. Nieuwsgierig inspecteerden ze alles wat ik had meegenomen.

Eén van de andere schapenverzorgsters was zo lief om mij te helpen met het sjouwen van het hek om de schuilstal af te sluiten en om de veearts en mij te ondersteunen bij de castratie van Floris.

Het was niet zo moeilijk om Floris van de andere schapen af te zonderen. Hij is gewend om achter ons aan te lopen en ik had ook een lekker stukje brood voor hem dus dat maakte het allemaal nog makkelijker. Hij liep vrijwel meteen met mij mee de schuilstal in, waar de veearts hem een spuitje kon geven.

Het is voor schapen risicovol een algehele narcose te krijgen. Dit komt omdat het herkauwers zijn en ze dus heel veel speeksel produceren. Dit slikken ze steeds weg. Bij een algehele narcose is de kans aanwezig dat ze in hun eigen speeksel stikken. Dat is een risico wat je natuurlijk niet wilt nemen. Floris kreeg daarom een roesje en een plaatselijke verdoving. Daarna werd zijn balzak goed gewassen met warm water en desinfecterende zeep en geschoren en kon de veearts beginnen.

De operatie verliep voorspoedig. Ik moest de ademhaling van Floris goed in de gaten houden en heb gedurende de operatie tegen hem gepraat. Mijn medeverzorgster zat achter Floris om één van zijn achterpoten goed opzij te houden zodat de veearts haar werk goed en snel kon uitvoeren. Dit is belangrijk want een schaap mag niet te lang op zijn of haar zij liggen in verband met de gassen die zich dan ophopen in de maag.  Castratie Floris

Het duurde allemaal bij elkaar ongeveer een kwartier en toen kreeg Floris weer een spuitje om hem weer helemaal wakker te maken. Hij keek eerst wel een beetje verdwaasd om zich heen. Hij mocht niet meteen opstaan. Eerst moest hij even rustig blijven liggen, kreeg hij pijnstilling om hem door de eerste drie dagen heen te helpen en moest hij verplicht een paar boertjes laten en boeren dat deed hij! Daarna stond hij alweer snel op zijn pootjes.

De rest van de dag verbleef hij alleen in de schuilstal met water en een baal hooi zodat ik hem en zijn wond goed in de gaten kon houden. ’s Avonds mocht hij van mij de wei weer in, waar hij meteen actief ging grazen tussen de andere schapen. Hij heeft het goed gedaan! Ik ben trots op mijn stoere vriendje Floris

 


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s