Mia, de allerdapperste

Van de week kwam het vrouwtje weer eens samen met de twee hondjes naar de wei. Dat moesten we met z’n allen eerst eens even van een afstandje bekijken. Het zwarte hondje Lana was heel erg gegroeid. De vorige keer toen ze er was, was ze nog maar heel klein. Ik weet nog dat we toen allemaal kusjes van haar kregen. Ik was toen ook nog een stuk kleiner, maar ik was niet bang voor haar en nu ze groot is ben ik ook niet bang. Ik vind haar best leuk, ze lijkt op mijn vriendinnetje Chrisje. Ze is net zo zwart. Ze moet alleen niet zo druk doen want dan word ik dat ook. Ik ben ook niet bang voor Hobey hoor, ook al doet hij altijd een beetje lelijk tegen ons, blaffen en sneppen. Volgens mij doet hij dat alleen maar om te verbloemen dat hij eigenlijk een schijterd is. Ik denk dat hij heel hard wegrent als er geen hek tussen ons in staat. Lana en ik hebben in ieder geval even met elkaar gecommuniceerd, ik op mijn manier en zij op die van haar. Wij kunnen wel aan elkaar wennen. Eigenlijk vind ik dat ik de leider van de kudde moet worden, want ik was de allerdapperste, de anderen durfden helemaal niet zo dichtbij te komen als ik, zelfs Floris niet.

Veel gras, zweet en steekbeesten

Juni, het gras groeit gestaag, wij doen hard ons best hoor, maar wij kunnen het toch niet bijhouden nu dus heeft het vrouwtje ons maar geholpen en een paar stukken gegraasd met dat rode ding. Wij vinden het wel leuk hoor want dan staan wij lekker te grazen aan de ene kant van het hek en zij aan de andere kant. Ze heeft dan van die doppen in haar oren waar muziek uitkomt. Dan zingt ze heel hard mee, maar ja, daar horen we bijna niets van met dat lawaaiige apparaat van haar, misschien maar goed ook.

We zijn blij dat onze jasjes uit zijn, maar zelfs zonder die jasjes zweten wij ons kapot. Het is ook best benauwd waardoor we soms als hondjes hijgen (zegt het vrouwtje) en dan zijn er nog van die steekbeesten die ons vooral ’s avonds lopen te vervelen. Vrouwtje heeft er ook last van. Daarom draagt ze altijd een lange broek en meestal een trui met lange mouwen. Van die warmte wordt je wel een beetje slaperig, dus als vrouwtje bij ons in de wei is doen we soms een dutje bij haar op het kleedje. Dat is fijn, want vrouwtje jaagt dan de steekbeesten weg.

Een paar weken geleden kregen we bezoek van een nieuw mens. Dat vinden we altijd leuk, maar Floris kan soms heel onbeleefd zijn als hij iemand niet zo leuk vind. Meestal is dat als er een manmens komt. Wij schamen ons dan rot als dames, maar we kunnen er weinig aan doen. Floris is nu eenmaal zo. Hij wil de belangrijkste man in de wei zijn, iets met ego en zo. Deze keer was het echter een vrouwmens en ze was heel lief.

Natuurlijk moet Floris dan meteen weer alle aandacht hebben, hij kan zich zo enorm aanstellen.

Nu wij weer even zonder onze dikke jasjes zijn, kunnen wij weer extra genieten van onze borstelbeurten. Het is zo fijn om nu geborsteld te worden met al dat gezweet dat we soms gewoon niet kunnen wachten. Dan proberen we het zelf alvast, maar dat gaat natuurlijk niet.

Zo, we zijn weer even bijgekletst. Hieronder nog een filmpje van vrouwtje met die witte doppen in haar oren en Chrisje.

Tot blaat allemaal!

 

Rotzak

Ik ben vandaag een vervelende rotzak. Ik heb het baasje de wei uitgejaagd. Alleen vrouwen zijn toegestaan, die geven betere knuffels 😁